Jakie drewno wybrać do kuchni ogrodowej?

Daglezja to dla większości kuchni ogrodowych najlepszy wybór. Twardziel mieści się w klasie trwałości 3 i bez zabezpieczenia wytrzymuje 10 do 15 lat. Świerk (klasa 4) na zewnątrz bez zabezpieczenia osiąga 5 do 10 lat. Drewno liściaste, takie jak dąb czy teak, wypada jeszcze lepiej, ale kosztuje wyraźnie więcej i jest trudne w obróbce. W tym poradniku zestawiamy popularne gatunki drewna, z klasą trwałości i nakładem pracy przy pielęgnacji, i uczciwie nazywamy ich słabe strony.

Jak czytać klasy trwałości

Klasa trwałości drewna określa, jak dobrze twardziel w kontakcie z powietrzem zewnętrznym i wilgocią opiera się grzybom rozkładającym drewno, i to bez zabezpieczenia. Podział pochodzi z europejskiej normy EN 350 i obejmuje klasy od 1 do 5:

Ważne: klasa dotyczy tylko twardzieli. Biel, czyli młode drewno na zewnętrznym obwodzie pnia, we wszystkich gatunkach mieści się w klasie 5. Deska z daglezji z dużą ilością bieli jest więc mniej odporna, niż sugeruje klasa. Śmiało zapytaj o to w składzie drewna.

Gatunki drewna do kuchni ogrodowej w porównaniu

Przy kuchniach ogrodowych najczęściej spotkasz sześć gatunków drewna. Tak wypadają:

Klasy odpowiadają podziałowi według EN 350-2, tak jak podają go niemieckie branżowe portale drzewne. Niektóre tabele podają dla daglezji i modrzewia klasę 3 do 4, zależnie od udziału twardzieli. Bangkirai (klasa 1) i western red cedar (klasa 2) również wytrzymują długo, ale przy kuchniach ogrodowych spotkasz je rzadziej.

Świerk impregnowany ciśnieniowo jest tani, ale jest haczyk

Świerk impregnowany ciśnieniowo to najtańsza opcja dla drewnianej kuchni ogrodowej. Świerk jest pod ciśnieniem nasycany środkami ochrony drewna, dzięki czemu lepiej niż surowy świerk opiera się gniciu i owadom. Na płot w ogrodzie świetnie, tam niewiele z tego odczujesz.

Przy kuchni ogrodowej patrzymy na to inaczej. Świerk pozostaje miękkim drewnem, które stosunkowo mocno pracuje: przy zmiennej pogodzie deski wypaczają się łatwiej niż daglezja. A przecież przygotowujesz na nim jedzenie. Obok naszej deski do krojenia wolimy drewno, które jest trwałe z natury, więc lepiej wybierz gatunek, który o własnych siłach osiąga lepszą klasę.

Dlaczego sami wybraliśmy daglezję

Daglezja łączy uczciwą cenę z klasą trwałości 3, i to całkowicie o własnych siłach. Właśnie o tym jest też artykuł, dlaczego kuchnia ogrodowa z daglezji tak dobrze się sprawdza. Drewno z natury zawiera żywicę, która trzyma wilgoć z dala, i jest wyraźnie sztywniejsze i twardsze niż świerk.

Dlatego wszystkie 22 modele standardowe budujemy w naszym warsztacie w Almelo z daglezji, obustronnie struganej i suszonej. Suszenie to więcej niż szczegół: suszona daglezja mniej pracuje, dzięki czemu drzwi i szuflady nawet po kilku sezonach nadal dobrze pasują.

Dobrze wiedzieć: daglezja siwieje. Ciepły, rudawoblond kolor bez zabezpieczenia w ciągu roku lub dwóch zmienia się w srebrnoszary. To kwestia czysto wizualna i niewiele mówi o jakości.

Jeśli chcesz zachować ciepły odcień, utrwalasz kolor olejem. Daglezja lazurowana na czarno też wchodzi w grę, przy czym lazura w pełnym słońcu powoli blaknie. Obejrzyj modele z drewna daglezji, a od razu zobaczysz różnicę między ramą naturalną a czarną.

Deski rusztowaniowe mają urok, ale to wciąż świerk

Deski rusztowaniowe to po prostu drewno świerkowe, czyli klasa 4. Zużyty wygląd bierze się stąd, że deski często mają już za sobą życie na budowie. Jeśli chcesz właśnie tego „przeżytego” wyglądu, to logiczny wybór. Do tego są lekkie.

Licz się z tym, że deski rusztowaniowe wymagają więcej uwagi niż daglezja. Zabezpiecz je olejem lub lazurą przed wilgocią i zaakceptuj, że mają więcej pęknięć i drzazg. Kuchnia ogrodowa z desek rusztowaniowych sprawdza się dobrze, o ile wiesz, że bez zabezpieczenia jej żywotność jest krótsza niż w przypadku daglezji.

Drewno liściaste wytrzymuje najdłużej i kosztuje najwięcej

Jeśli chcesz maksymalnej żywotności, trafiasz na drewno liściaste. Dąb europejski osiąga klasę 2 i bez zabezpieczenia wytrzymuje 15 do 25 lat, teak jest w klasie 1 i przetrwa na zewnątrz ponad 25 lat. Ma to jednak swoją drugą stronę. Drewno liściaste kosztuje wyraźnie więcej niż daglezja, a kto sam z niego buduje, zauważa, jak szybko tępią się brzeszczoty. Szczerze mówiąc, największym praktycznym haczykiem jest waga: spróbuj kiedyś przesunąć taką kuchnię.

Dlatego na ramę kuchni ogrodowej drewno liściaste rzadko jest logicznym wyborem. Mądrzejsze jest połączenie, które często budujemy: rama z daglezji z blatem ze spieku o grubości 12 mm. Wtedy odporność na ścieranie jest dokładnie tam, gdzie kroisz i chlapiesz, a rama pozostaje w przystępnej cenie. Więcej przeczytasz o opcjach blatów.

Tyle pielęgnacji wymaga każdy gatunek drewna

Pielęgnacja drewnianej kuchni ogrodowej wyraźnie różni się w zależności od gatunku. Świerk impregnowany ciśnieniowo i deski rusztowaniowe wymagają najwięcej uwagi: olej lub lazura chronią przed wilgocią i tylko dzięki temu żywotność pozostaje w górnym zakresie 5 do 10 lat, które obiecuje klasa 4. Daglezję możesz zostawić bez zabezpieczenia do posiwienia, konstrukcja pozostaje przy tym tak samo stabilna. Olejowanie jest potrzebne tylko wtedy, gdy chcesz zachować kolor. Drewno liściaste prawie nie wymaga pielęgnacji.

Na co zwracasz uwagę przy każdym gatunku: postaw kuchnię na równym, suchym podłożu, zadbaj o to, żeby powietrze mogło krążyć pod kuchnią i za nią, i daj drewnu czas na wyschnięcie po deszczu. Naturalnymi olejami wydłużysz żywotność drewna na zewnątrz.

Najczęstsze pytania